Mostrando entradas con la etiqueta biscoito/bizcocho. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta biscoito/bizcocho. Mostrar todas las entradas

domingo, 12 de octubre de 2014

BISCOITO DE MAZÁ (sen ovo)

    BIZCOCHO DE MANZANA (sin huevo)


    Chega o outono e é época, entre outras cousas, de recoller mazás.  Rebuscando nas miñas antigas receitas atopei este biscoito de mazá que xa cociñaba moitos anos antes de ter unha filla alérxica ao ovo.  Recordo que a saquei dunha revista, pero non sei de cal. E o que máis me sorprendeu daquela foi a ausencia de ovo nun biscoito e por iso decidín probalo.  Por suposto, gustounos e converteuse nun recurso de sobremesa cando as galiñas non poñían ovos e a verdade, non nos gustaba comprar ovos para ese fin; a cor non era a mesma.


  • 125 gr de mazá
  • 1/2 limón (zume e peladura)
  • 225 gr de fariña (con fermento incorporado)
  • un chisco de sal
  • 125 gr de manteiga
  • 125 gr de azucre en po
  • 150 ml de leite


    En primeiro lugar pelamos as mazás e cortámolas en anacos pequenos.  Bañámolas co zume de limón para que non se oxiden.


    Peneiramos a fariña xunto co sal.  Engadimos a manteiga cortada en anacos pequenos e coas mans fretámola coa fariña ata que se formen unha especie de migallas.


    Engadimos o azucre en po e removemos.  Facemos un buraco no medio e engadimos o leite, as mazás e a peladura de limón.


    Mesturamos todo cunha culler de metal e botamos a masa nun molde xa preparado.  Eu empreguei un redondo dos que se poden abrir.  Cubrín o fondo con papel vexetal e untei os laterais cun pouco de manteiga e polvoriñei con fariña despois.

    Metemos en forno quente a 180º durante uns 45 minutos.  Sacamos, deixamos arrefriar e desmoldamos.  Espero que vos guste.



    Llega el otoño y es época, entre otras cosas, de recoger manzanas.  Buscando en mis antiguas recetas encontré este bizcocho de manzana que ya cocinaba muchos años antes de tener una hija alérgica al huevo.  Recuerdo que la saqué de una revista, pero no sé de cual.  Y lo que más me sorprendió en aquella época fue la ausencia de huevo en un bizcocho y por eso decidí probarlo.  Por supuesto, nos gustó y se convirtió en un recurso de postre cuando las gallinas no ponían huevos y la verdad, no nos gustaba comprar huevos para eso; el color no es el mismo.



125 gr de manzana
1/2 limón (zumo y ralladura)
225 gr de harina (con levadura incorporada)
Una pizca de sal
125 gr de mantequilla
125 gr de azúcar en polvo
150 ml de leche

    En primer lugar pelamos las manzanas y las cortamos en trozos pequeños.  Las rociamos con zumo de limón para que no se oxiden.
    

    Tamizamos la harina junto con la sal.  Añadimos la mantequilla cortada en trozos pequeños y con las manos la frotamos con la harina hasta que se formen migas.
    

    Añadimos el azúcar en polvo y removemos.  Hacemos un agujero en el medio y añadimos la leche, las manzanas y la ralladura de limón.
   

    Mezclamos todo con una cuchara de metal y echamos la masa en un molde ya preparado.  Yo usé uno redondo de los que se pueden abrir.  Cubrí el fondo con papel vegetal y unté los laterales con un poco de mantequilla y espolvoreé con harina después.
    
    Lo metemos en el horno caliente a 180º durante unos 45 minutos.  Sacamos, dejamos enfriar y desmoldamos.  Espero que os guste.


   

sábado, 22 de febrero de 2014

BISCOITO CON NOCES


    BIZCOCHO CON NUECES


    Cando fago as sobremesas sen ovo intento que ademais de ter bo sabor teñan tamén un bo aspecto cousa que, ás veces, me resulta bastante complicada.  Por sorte conto cuns "catadores" aos que case todo lles parece bo aínda que o biscoito afunda ou quede máis húmido do necesario.


    A receita orixinal deste biscoito levaba un ovo, que eu eliminei, pero o seu aspecto e sabor seguen sendo bos.  Fíxeno varias veces e aí vai a receita.

  • 60 gr de manteiga
  • 220 gr de azucre
  • 220 gr de fariña (con fermento incorporado)
  • 250 ml de leite
  • 80 gr de noces
  • 50 gr de pebidas de chocolate
    Derretemos a manteiga e deixamos arrefriar.  Nun recipiente alto batemos o azucre coa manteiga.  Eu empreguei un batedor de variñas.  Engadín o leite pouco a pouco sen deixar de bater e despois a fariña peneirada.  Pasei as noces e as pebidas  por fariña e mestureinas axudándome dunha culler de madeira.  Esperaba que non foran ao fondo do biscoito, cousa que conseguín en parte.

    Metino no forno xa quente a 170º:  os primeiros 15 minutos con calor só por abaixo e os seguintes 30 xa con calor na resistencia superior ademais da inferior.

Fonte:  La receta de la felicidad


    Cuando hago los postres sin huevo intento que además de tener buen sabor tengan también un buen aspecto cosa que, a veces, me resulta bastante complicada.  Por suerte cuento con unos "catadores" a los que casi todo les parece bueno aunque el bizcocho se hunda o quede más húmedo de los necesario.


    La receta original de este bizcocho llevaba un huevo, que yo eliminé, pero su aspecto y sabor siguen siendo buenos.  Lo hice varias veces y ahí va la receta.
  • 60 gr de mantequilla
  • 220 gr de azúcar
  • 220 gr de harina (con levadura incorporada)
  • 250 ml de leche
  • 80 gr de nueces
  • 50 gr de pepidas de chocolate
    Derretimos la mantequilla y dejamos enfriar.  En un recipiente alto batimos el azúcar con la mantequilla.  Yo usé una batidora de varillas.  Añadí la leche poco a poco sin dejar de batir y después la harina tamizada.  Pasé las nueces y las pepitas por harina y las mezclé ayudándome de una cuchara de madera.  Esperaba que no se fueran al fondo del bizcocho, cosa que conseguí en parte.

    Lo metí en el horno ya caliente a 170º:  los primeros 15 minutos con calor solamente en la resistencia inferior y los siguientes 30 con calor en la resistencia superior además de la inferior.

Fuente:  La receta de la felicidad.

sábado, 28 de diciembre de 2013

BISCOITO DE CABAZA E NOCES (sen ovos, sen leite)

   BIZCOCHO DE CALABAZA Y NUECES (sin huevos, sin leche)


    Non creades que as receitas que publico saen así como así como por arte de maxia.  Nin sequera me considero unha boa cociñeira.  Supoño que ás veces se cumpre iso de que "a necesidade agudiza o enxeño".  É por iso que cada receita sae cunha historia e cada unha necesita o seu número preciso de intentos coas súas modificacións correspondentes.


    O primeiro biscoito de cabaza que fixen parecía máis ben un pan.  O que sucede é que teño unha familia moi agradecida; gústalles todo e todo está bo, pero non me serven como críticos gastronómicos.  A máis esixente son eu e, por suposto, non me servía.

    Despois de seguir intentándoo saíume o de hoxe.  Coma sempre tiven que buscar e investigar, pero desta volta non foi tan difícil xa que atopei unha receita sen ovo.  Os ingredientes son os seguintes:

  • 200 gr de cabaza cocida feita puré
  • 300 gr de fariña peneirada
  • 150 gr de azucre moreno
  • 125 ml de aceite de xirasol
  • 100 ml de auga de cocer a cabaza
  • 1 cullerada de zume de laranxa
  • Reladura de laranxa
  • 1 sobre de fermento químico
  • 1 culleradiña de bicarbonato
  • 1 culleradiña de canela
  • 50 gr de noces peladas e picadas


    En primeiro lugar cocemos a cabaza cun chisco de auga.  Despois escorrémola e triturámola.  Gardamos a auga de cocción.
   
    Mesturamos os ingredientes secos:  fariña, azucre, fermento e bicarbonato.  Engadimos o aceite, a auga de cocer a cabaza, o zume de laranxa, a reladura e, por último, a cabaza.  Procuramos que quede unha masa homoxénea.

    Por último, engadimos as noces con movementos envolventes.

    Metémolo no forno quente a 180º e deixámolo uns 45 minutos.  Saberemos se está cocido se ao cravarlle un escarvadentes este sae seco.



Fonte: AlmuDelicias.


    No creáis que las recetas que publico salen así como así como por arte de magia.  Ni siquiera me considero una buena cocinera.  Supongo que a veces se cumple eso de que "la necesidad agudiza el ingenio".  Es por eso que cada receta sale con una historia y cada una necesita su número preciso de intentos con sus modificaciones correspondientes.



    El primer bizcocho de calabaza que hice parecía más bien un pan.  Lo que sucede es que tengo una familia muy agradecida; les gusta todo y todo está bueno, pero no me sirven como críticos gastronómicos.  La más exigente soy yo y, por supuesto, no me servía.

    Después de seguir intentándolo me salió el de hoy.  Como siempre tuve que buscar e investigar, pero esta vez no fue tan difícil ya que encontré una receta sin huevo.  Los  ingredientes son los siguientes:    

  • 200 gr de calabaza cocida hecha puré
  • 300 gr de harina tamizada
  • 150 gr de azúcar moreno
  • 125 ml de aceite de girasol
  • 100 ml de agua de cocer la calabaza
  • 1 cucharada de zumo de naranja
  • Ralladura de naranja
  • 1 sobre de levadura química
  • 1 cucharadita de bicarbonato
  • 1 cucharadita de canela
  • 50 gr de nueces peladas y picadas

    En primer lugar cocemos la calabaza con un poco de agua.  Después la escurrimos y la trituramos.  Guardamos el agua de cocción.
     
    Mezclamos los ingredientes secos:  harina, azúcar, levadura y bicarbonato.  Añadimos el aceite, el agua de cocer la calabaza, el zumo de naranja, la ralladura y, por último, la calabaza.  Procuramos que quede una masa homogénea.
   
    Por último, añadimos las nueces con movimientos envolventes.

    Lo metemos en el horno caliente a 180º y lo horneamos unos 45 minutos.  Estará cocido si al clavarle un palillo éste sale seco.



Fuente: AlmuDelicias.

domingo, 11 de agosto de 2013

TORTA DE MORAS E CHOCOLATE (II)

    TARTA DE MORAS Y CHOCOLATE (II)


    Xa fai case un ano que fixen unha torta co mesmo nome que a de hoxe.  A diferenza está nas moras.  Daquela as moras da torta eran silvestres, das que podemos atopar polos camiños cheos de silvas, das que a todos nos gustaba coller cando eramos nenos.  As de hoxe son moras de moreira, da árbore, das que collemos e nos poñemos todos pintados, das que máis nos vale levar luvas sen non queremos quedar "morados" no sentido máis normal da palabra.



    Tiña moitas ganas de facer unha torta con esas moras.  En Neiras, no barrio dos Guntís, hai unha moreira e todos os veráns cando eramos nenos colliámolas e quedabamos coa cara pintada.  Esa moreira, sen ser propiedade dos Neixentos, está bastante ligada á súa historia:  dela caeu un dos meus tíos e esnafrouse quedándolle o nariz chato para o resto da súa vida.

    Agora é o meu pai o que ten unha moreira e aproveitei as súas moras para facer esta torta que non ten máis sentido (nin menos) que celebrar a súa volta a casa despois de dous meses de hospitalización.

    A receita podedes atopala aquí e non tedes máis que cambiar unhas moras por outras.  Espero que vos guste tanto como a nos.




                              

    Ya hace casi un año que hice una tarta con el mismo nombre que la de hoy.  La diferencia está en las moras.  En aquella las moras eran silvestres, de las que podemos encontrar por los caminos llenos de silvas, de las que a todos nos gustaba coger cuando éramos niños.  Las de hoy son moras de morera, del árbol, de las que cogemos y nos ponemos todos pintados, de las que más nos vale llevar guantes si no queremos quedar "morados" en el sentido más normal de la palabra.



    Tenía muchas ganas de hacer una tarta con ese tipo de moras.  En Neiras, en el barrio de Guntís, hay una morera y todos los veranos cuando éramos niños las cogíamos y quedábamos con la cara pintada.  Esa morera, sin ser propiedad de los Neixentos, está bastante ligada a su historia:  de ella se cayó uno de mis tíos y rompió la nariz quedándole chata para el resto de su vida.
    
    Ahora es mi padre el que tiene una morera y aproveché sus moras para hacer esta tarta que no tiene más sentido (ni menos) que celebrar su regreso a casa después de dos meses de hospitalización.
   
    La receta la podéis encontrar aquí.  Simplemente hay que cambiar un tipo de moras por otras.  Espero que os guste tanto como a nosotros.

  

lunes, 1 de octubre de 2012

TORTA DE MORAS E CHOCOLATE (I)

    TARTA DE MORAS Y CHOCOLATE (I)

    Cando fixen esta torta por primeira vez non puiden sacarlle fotos; tiven un accidente con ela.  Non pensedes mal, foi ao abrir a neveira e coller a bandexa.  Esvaroume e caeu ao chan e igual que a torrada coa marmelada quedou envorcada coa parte superior no chan.  Non a puidemos aproveitar.  Pero teño unha compañeira que si aproveitou a situación para dicirme:  "entón, tamén hai cousas que non che saen ben".  Por suposto que me pasa e máis a miúdo do que me gustaría.   E como todo isto está dedicado ás miñas fillas,  xa sabedes:  Mamá non é perfecta.  De todas formas case foi unha sorte que aquela torta rematara no lixo:  esta saíu moito mellor.
     Ben, vaiamos coa receita.  A torta ten tres pisos ou capas.  A primeira, a base, está feita cun biscoito de chocolate, a segunda unha mousse de moras e a terceira unha cobertura tamén de moras.
    Ingredientes para o biscoito:
  • 150 g de fariña de trigo
  • 150 g de fariña fina de millo (Maicena)
  • 1 sobre de fermento en po
  • 250 g de azucre
  • 90 g de cacao
  • 40 ml de aceite de xirasol
  • 300 ml de leite
    Ingredientes para a mousse de moras:
  • 400 ml de nata
  • 200 g de moras
  • 70 g de azucre
  • 4 follas de xelatina neutra
    Ingredientes para a cobertura:
  • 200 g de moras
  • 30 g de azucre
  • 2 follas de xelatina neutra.

     Preparamos un molde redondo dos que se poden abrir e poñemos no fondo papel de forno.  Untamos os lados cun pouco de margarina e espolvoreamos fariña para que sexa máis fácil despegar o biscoito unha vez cocido.


    Mesturamos os ingredientes secos cunha culler e despois engadimos os líquidos.  Batemos un pouco e vertemos no molde que xa temos preparado.  Debemos ter a precaución de quentar o forno antes de rematar de bater o biscoito para metelo unha vez preparado.  A temperatura será de 180º e a posición medio-baixa utilizando o ventilador.  Nuns 30-35 minutos teremos o biscoito feito.  Probamos cun escarvadentes.    Se sae seco é o momento de retirar o biscoito e deixalo arrefriar.  O biscoito non debe cocer en exceso pois senón quedaría demasiado seco.  Cando xa estea frío sacamos o aro do molde e cun coitelo cortamos un pouco da parte superior (o menos posible).   Ao facer o biscoito sempre queda unha superficie un pouco máis compacta co interior.  O obxectivo é sacar esa parte para que a cobertura asente no biscoito e non dea a impresión de dúas partes separadas.



    Poñemos o aro outra vez e preparamos a mousse.  O primeiro será triturar as moras co azucre.  Eu paseinas despois polo "chino" para evitar ao máximo as pebidas.  Poñemos a xelatina a hidratar en auga e montamos a parte a nata.  Collemos o puré de moras e quentámolo para desfacer nel a xelatina.  Despois incorporámolo á nata montada.  Esta mousse será a segunda capa da nosa torta e debemos poñela enriba do biscoito.  Metemos na neveira e deixamos arrefriar para que calle.
   
    Cando teñan pasado un par de horas batemos o resto das moras co azucre e hidratamos as outras dúas follas de xelatina.  Quentamos o puré ( tamén o pasei polo "chino") e desfacemos nel a xelatina.  Esta será a cobertura da nosa torta.  Metemos outra vez na neveira e deixamos varias horas.

    Antes de servir podemos adornala cos corazonciños de fresa e nata.  Desmoldamos e saboreamos.


    Cuando hice esta tarta por primera vez no pude sacarle fotos;  tuve un accidente con ella.  No penséis mal, fue al abrir la nevera y coger la bandeja.  Me resbaló y cayó al suelo y de la misma forma que la tostada con la mermelada quedó volcada con la parte superior en el suelo.  No la pudimos aprovechar.  Pero tengo una compañera que sí aprovechó la situación para decirme:  "entonces, también hay cosas que no te salen bien".  Por supuesto que me pasa y con más frecuencia de la que me gustaría.  Y como todo esto está dedicado a mis hijas, ya sabéis:  Mamá no es perfecta.  De todas formas casi fue una suerte que aquella tarta acabara en la basura:  esta salió mucho mejor.
    
    Bien, vayamos con la receta.  La tarta tiene tres pisos o capas.  La primera, la base, es un bizcocho de chocolate, la segunda una mousse de moras y la tercera una cobertura también de moras.
Ingredientes para el bizcocho:
  • 150 g de harina de trigo
  • 150 g de harina fina de maíz (Maicena)
  • 1 sobre de levadura en polvo
  • 250 g de azúcar
  • 90 g de cacao
  • 40 ml de aceite de girasol
  • 300 ml de leche
Ingredientes para la mousse de moras:
  • 400 ml de nata
  • 200 g de moras
  • 70 g de azúcar
  • 4 hojas de gelatina neutra
Ingredientes para la cobertura:
  • 200 g de moras
  • 30 g de azúcar
  • 2 hojas de gelatina neutra.
    Preparamos un molde redondo de los que se pueden abrir y ponemos en el fondo papel de horno.  Untamos los lados con un poco de margarina y espolvoreamos harina para que sea más fácil despegar el bizcocho una vez cocido.


    Mezclamos los ingredientes secos con una cuchara y después añadimos los líquidos.  Batimos un poco y vertemos en el molde que ya tenemos preparado.  Debemos tener la precaución de calentar el horno antes de acabar de batir el bizcocho para meterlo una vez preparado.  La temperatura será de 180º y la posición medio-baja utilizando el ventilador.  En unos 30-35 minutos tendremos el bizcocho hecho.  Probamos con un palillo.  Si sale seco es el momento de retirar el bizcocho y dejarlo enfriar.  El bizcocho no debe cocer en exceso o quedará demasiado seco.  Cuando enfríe sacaremos el aro del molde y con un cuchillo cortamos un poco de la parte superior (lo menos posible).  Al hacer un bizcocho siempre queda una superficie un poco más compacta que el interior.  El objetivo es sacar esa parte para que la cobertura asiente en el bizcocho y no dé la impresión de dos partes separadas.
     


    Ponemos el aro otra vez y preparamos la mousse.  Lo primero será triturar las moras con el azúcar.  Yo las pasé después por el "chino" para evitar al máximo las pepitas.  Ponemos la gelatina a hidratar en agua y montamos aparte la nata.  Cogemos el puré de moras y lo calentamos para deshacer en él la gelatina.  Después lo incorporamos a la nata montada.  Esta mousse será la segunda capa de nuestra tarta y debemos ponerla encima del bizcocho.  Metemos en la nevera y dejamos enfriar para que cuaje.

        Cuando hayan pasado un par de horas batimos el resto de las moras con el azúcar e hidratamos las otras dos hojas de gelatina.  Calentamos el puré (también lo pasé por el "chino") y deshacemos en él la gelatina.  Esta será la cobertura de nuestra tarta.  Metemos otra vez en la nevera y dejamos varias horas.

    Antes de servir podemos adornarla con los corazoncitos de fresa y nata.  Desmoldamos y saboreamos.



   




domingo, 24 de junio de 2012

BISCOITO CON CEREIXAS

BIZCOCHO CON CEREZAS

    Non, non deixei o blog nin se me acabaron as receitas, pero de cando en vez é bo ter un descanso.  Aínda que o meu descanso é obrigado por ter moito traballo de fin de curso e pouco tempo para redactar as receitas, que se me están acumulando.
    Este biscoito que os deixo hoxe fíxeno por primeira vez na primavera pasada cando os meus sogros tiveron un gran excedente de cereixas e andaba buscando que facer con elas.  Incluso fixen marmelada despois de pasar moito traballo para sacarlles a pebida.  Despois probei a facer este biscoito que non é máis que unha variante do meu biscoito de limón.  Gustou moito na miña casa así que este ano volvín a repetilo e aquí volo deixo para que xulguedes e probedes a pesar de que a tempada de cereixas xa está rematada.

  • 1 iogur natural
  • 2 vasos (de iogur) de azucre
  • 4 vasos de fariña
  • 1 vaso de aceite de xirasol
  • 1/2 vaso de leite
  • Reladura de medio limón
  • Un sobre de fermento
  • 250 gr de cereixas sen óso ao natural
  • 2 culleradas de azucre
  • 1/2 cullerada de manteiga.

    Nun cazo botamos as cereixas xunto coas dúas culleradas de azucre e a manteiga.  Por no lume e remover durante uns 10 minutos.  Sacar do lume e deixar temperar.


    Noutro recipiente bater o iogur natural, o azucre, o aceite, o leite, fermento e a reladura de limón.  Engadir despois a fariña e volver bater.  Engadir agora o líquido que soltaron as cereixas e remover cunha culler de madeira ata que estea ben integrado.  Para rematar colocar enriba as cereixas e meter no forno xa quente a 190º con calor da resistencia inferior e ventilador durante uns 30 minutos.  Despois acender a resistencia superior e deixar uns 5 minutos máis.  Comprobar se está cocido cravando un escarvadentes que terá que saír seco.  As cereixas aparecerán afundidas no biscoito, pero o sabor será igualmente bo. 







    No, no dejé el blog ni se me acabaron las recetas, pero de vez en cuando es bueno tener un descanso.  Aunque mi descanso es obligado por tener mucho trabajo de fin de curso y poco tiempo para redactar las recetas, que se  me están acumulando.

    Este bizcocho que os dejo  hoy lo hice por primera vez en la primavera pasada cuando mis suegros tuvieron un gran excedente de cerezas y estaba buscando qué hacer con ellas.  Incluso hice mermelada después de pasar mucho trabajo para sacarles las pepitas.  Después probé a hacer este bizcocho que no es más que una variante de mi bizcocho de limón.  Gustó mucho en mi casa así que este año volví a repetirlo y aquí os lo dejo para que juzguéis y probéis a pesar de que la temporada de cerezas ya está acabada.


  • 1 yogur natural
  • 2 vasos (de yogur) de azúcar
  • 4 vasos de harina
  • 1 vaso de aceite de girasol
  • 1/2 vaso de leche
  • Ralladura de medio limón
  • Un sobre de levadura
  • 250 gr de cerezas sin hueso al natural
  • 2 cucharadas de azúcar
  • 1/2 cucharada de mantequilla

    En un cazo echamos las cerezas junto con dos cucharadas de azúcar e la mantequilla.  Poner al fuego y remover durante unos 10 minutos.  Sacar del fuego y dejar templar.

    En otro recipiente batir el yogur natural, el azúcar, la leche, el aceite, la levadura y la ralladura de limón.  Añadir después la harina y volver a batir.  Añadir ahora el líquido que soltaron las cerezas y remover con una cuchara de madera hasta que esté bien integrado.  Para acabar colocar encima las cerezas y meter en el horno ya caliente a 190º con calor de la resistencia inferior y ventilador durante unos 30 minutos.  Después encender la resistencia superior y dejar unos 5 minutos más.  Comprobar si está cocido clavando un palillo que tendrá que salir seco.  Las cerezas aparecerán hundidas en el bizcocho, pero el sabor será igualmente bueno.


   
   




martes, 15 de mayo de 2012

BIZCOCHUPS

    BIZCOCHUPS

    Xa fai moito tempo que atopei esta receita navegando pola rede, de feito podedes consultala aquí.  De repente o sábado lembreime dela.  Estaba facendo unha proba para unha torta (trataba de ver como podería facer a torta para a 1ª comunión da miña filla) e a base consistía en biscoito de chocolate.  Sobrou un pouco de biscoito e fixen esta receita antes de que desapareceran as sobras.  Precisamos:

  • Restos de biscoito ou madalenas
  • Queixo crema (de untar)
  • Chocolate de cobertura
  • Améndoa picada
  • Pinchos de pau

    Os restos de biscoito ou madalenas temos que desfacelos hasta convertelos en migas.  Pesámolos e mesturámolos con queixo de untar.  A proporción é a metade do peso do biscoito en queixo.  Cando está ben mesturado facemos bolas.  Se resultara difícil facer as boliñas, podemos meter a masa na neveira durante un tempo para que resulte máis manexable.

    Derretemos o chocolate e mollamos nel as puntas dos pinchos que despois cravamos nas bolas.  Metémolas na neveira para que o chocolate volva endurecer e os pinchos queden ben agarrados.  Despois bañamos os "bizcochups" no chocolate e botámoslles a améndoa picada.  É conveniente ter un pouco de cortiza, unha espuma ou unhas mazás para cravalos e deixar que endurezan sen deixar chocolate en ningunha superficie.  Espero que vos gusten.


    Ya hace mucho tiempo que encontré esta receta navegando por la red, de hecho podéis consultarla aquí.  De repente el sábado me acordé de ella.  Estaba haciendo una prueba para una tarta (trataba de ver cómo podría hacer la tarta para la 1ª comunión de mi hija) e la base consistía en bizcocho de chocolate.  Sobró un poco de bizcocho e hice esta receta antes de que desaparecieran las sobras.  Necesitamos:

  • Restos de bizcocho o magdalenas
  • Queso crema (de untar)
  • Chocolate de cobertura
  • Almendra picada
  • Pinchos de palo.

    Los restos de bizcocho o magdalenas tenemos que deshacerlos hasta convertirlos en migas.  Los pesamos y los mezclamos con queso de untar.  La proporción es la mitad del peso del bizcocho en queso.  Cuando está bien mezclado hacemos bolas.  Si resultara difícil hacer las bolitas, podemos meter la masa en la nevera durante un tiempo para que resulte más manejable.



    Derretimos el chocolate y mojamos en el las puntas de los pinchos que después clavamos en las bolas.  Las metemos en la nevera para que el chocolate vuelva a endurecer y los pinchos queden bien agarrados.  Después bañamos los "bizcochups" en el chocolate y les echamos la almendra picada.  Es conveniente tener un poco de corcho, una espuma o unas manzanas para clavarlos y dejar que endurezcan sin dejar chocolate en ninguna superficie.  Espero que os gusten.


   
   

domingo, 11 de marzo de 2012

FRESA E CHOCOLATE

    FRESA Y CHOCOLATE


    Hoxe celebramos o aniversario da miña nai.  Cumpre setenta anos e a torta merecía ser un pouquiño especial.  Levaba varios días dándolle voltas a unha idea na miña cabeza desde que unha amiga me falara dos “bavarois”, pero para min tiñan un inconveniente:  levan bastante cantidade de ovo e eu quería que a torta tamén a puidera comer a miña filla pequena.  Dediqueime a buscar na rede e lendo cousas en varios blogs saquei a seguinte receita.  De todos xeitos creo que quedaría mellor se levara de base un biscoito de chocolate.

“Bavarois” de chocolate:

·        200 ml de leite
·        1 cullerada de “maizena”
·        125 de chocolate (eu chocolate con leite)
·        100 g de azucre
·        5 follas de xelatina
·        200 ml de nata para montar

Deixamos un pouco de leite nun vaso para disolver a maizena e poñemos o resto ao lume.  antes de que ferva botamos o chocolate e revolvemos ata que desfaga.  Ao mesmo tempo hidratamos a xelatina nun pouco de auga e engadimos no leite con chocolate así como o leite coa maizena.  Como empeza a espesar retiramos e deixamos que arrefríe un pouco.  Montamos a nata co azucre e mesturamos cunha culler de madeira con movementos envolventes de abaixo a arriba.  Botamos no molde (mellor nun dos que despois se poden abrir).  Cando calle un pouco será conveniente raiar a superficie cun garfo para que despois una ben a outra capa.  Metemos na neveira.

“Mousse” de fresa:

·        500 g de fresas
·        300 ml de nata para montar
·        100 g de queixo crema (do de untar)
·        7 follas de xelatina
·        200 g de azucre.

Lavamos as fresas e as secamos cun papel de cociña.  Cortamos algunhas delas en láminas para poñer nos laterais do molde.  O resto das fresas triturámolas ata facer un puré.  Collemos un pouco de puré e quentámolo para disolver a xelatina que teremos previamente hidratada.  Engadimos despois o resto do puré, o queixo e a metade do azucre e pasámolo polo batedor.  Aparte montamos a nata co resto do azucre e engadimos á mestura anterior cunha culler de madeira e con movementos envolventes como fixemos anteriormente co “bavarois” de chocolate.

Botamos no molde enriba do chocolate e metemos na neveira.

Para facer os adornos de chocolate fundín un pouco de chocolate negro e boteino enriba de follas de mandarina e no mesado de mármore.  As follas sacámolas cando endureza o chocolate e no que está no mesado facemos labras co coitelo.

Aquí vos deixo a foto por se queredes soprar as candeas.



Hoy celebramos el cumpleaños de mi madre.  Cumple setenta años y la tarta merecía ser un poco especial.  Llevaba ya varios días dándole vueltas a una idea en mi cabeza desde que una amiga me habló de los “bavarois”, pero para mí tenían un inconveniente: llevan bastante cantidad de huevo y yo quería que la tarta fuera apta para mi hija pequeña.  Me dediqué a buscar en la red y leyendo cosas en varios blogs saqué la siguiente receta.  De todas maneras creo que quedaría mejor si llevar de base un bizcocho de chocolate.
 “Bavarois” de chocolate:
·        200 ml de leche
·        1 cucharada de “maizena”
·        125 de chocolate (yo chocolate con leche)
·        100 g de azúcar
·        5 hojas de gelatina
·        200 ml de nata para montar
Dejamos un poco de leche en un vaso para disolver la maicena y ponemos el resto al fuego.  Antes de que hierva echamos el chocolate y revolvemos hasta que se deshaga.  Al mismo tiempo hidratamos la gelatina en un poco de agua y añadimos en la leche con chocolate así como la leche con maicena.  Como empieza a espesar retiramos y dejamos que enfríe un poco.  Montamos la nata con azúcar y mezclamos con una cuchara de madera con movimientos envolventes de abajo a arriba.  Echamos en un molde (mejor de los que después se pueden abrir).  Cuando cuaje un poco será conveniente rayar la superficie con un tenedor para que después una bien la otra capa.  Metemos en la nevera.
 “Mousse” de fresa:
·        500 g de fresas
·        300 ml de nata para montar
·        100 g de queso crema (del de untar)
·        7 hojas de gelatina
·        200 g de azúcar.
Lavamos las fresas y las secamos con un papel de cocina.  Cortamos algunas de ellas en láminas para poner en los laterales del molde.  Trituramos el resto de las fresas hasta hacer un puré.  Cogemos un poco de puré y lo calentamos para disolver la gelatina que tendremos previamente hidratada.  Añadimos después el resto del puré, el queso y la mitad del azúcar y lo pasamos por la batidora.  Aparte montamos la nata con el resto del azúcar y añadimos a la mezcla anterior con una cuchara de madera y con movimientos envolventes como hicimos anteriormente con el “bavarois” de chocolate.
Echamos en el molde encima del chocolate y metemos en la nevera.
Para hacer los adornos de chocolate fundí un poco de chocolate negro y lo eché encima de hojas de mandarino y en la encimera de mármol.  Las hojas las sacamos cuando endurezca el chocolate y en el que está en la encimera hacemos virutas con un cuchillo.
Aquí os dejo la foto por si queréis soplar las velas.