Mostrando entradas con la etiqueta moras. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta moras. Mostrar todas las entradas

viernes, 8 de agosto de 2014

BUDIN DE ZUMO DE MORAS

    BUDIN DE ZUMO DE MORAS


    Facíame falta unha sobremesa especial para unha persoa intolerante ao glute e á lactosa.  Se ademais xuntamos a alerxia ao ovo da miña filla improvisar algo non era precisamente doado.



    E foi algo precisamente "improvisado" que tiven que rectificar sobre a marcha.

    Empreguei a cantidade de xelatina que poño na receita e o budin non callaba ou polo menos era o que me parecía a min.  Ao mellor deixeime levar pola impaciencia e rectifiquei con ágar-ágar.  Pode ser que non o precisara, quen o sabe?  Espero ter máis paciencia a próxima vez.

  • 400 ml de auga
  • 100 ml de zume de moras
  • 50 gr de azucre
  • 1 limón grande
  • 5 follas de xelatina neutra
  • 1 iogur natural sen lactosa
  • 1 sobre de ágar-ágar



    Sacamos un pouco de codia do limón e engadímoslla á auga que poñemos a ferver.  Deixamos que cociñe uns 10 minutos e retirámola do lume.

    Antes teremos a precaución de poñer a amolecer as follas de xelatina nunha cunca con auga  e engadirémoslla, escorrida, á auga que retiramos despois de sacarlle a codia de limón.  Incorporamos tamén o azucre, o zume de limón, e o zume de moras.

    Cando tempere engadimos o iogur natural.  Neste paso axudeime dun batedor para mesturar ben o iogur co líquido.

    Botamos a mestura en flaneras individuais e metémolas na neveira.

    Cando pasaron tres horas e continuaban en estado líquido, volvín a ferver a mestura.  Antes separei un pouco de líquido no que disolvín o sobre de ágar-ágar.  Ao ferver incorporeino e deixei que cocera un par de minutos.  Despois si que callaron, quizais demasiado xa que custou sacalos das flaneras.  Este foi o resultado:





    Me hacía falta un postre especial para una persona intolerante al gluten y  a la lactosa.  Si además juntamos la alergia al huevo de mi hija, improvisar algo no era precisamente fácil.



    Y fue algo precisamente "improvisado" que tuve que rectificar sobre la marcha.
    
    Empleé la cantidad de gelatina que pongo en la receta y el budin no cuajaba o por lo menos era lo que me parecía a mi.  A lo mejor me dejé llevar por la impaciencia y rectifiqué  con ágar-ágar.  Puede ser que non lo necesitara, ¿quién sabe?  Espero tener más paciencia la próxima vez.

  • 400 ml de agua
  • 100 ml de zumo de moras
  • 50 gr de azúcar
  • 1 limón grande
  • 5 hojas de gelatina neutra
  • 1 yogur natural sin lactosa
  • 1 sobre de ágar-ágar

    Sacamos un poco de corteza del limón y se la añadimos al agua que ponemos a hervir.  Dejamos que cocine unos 10 minutos y la retiramos del fuego.
    
    Antes tendremos la precaución de poner a ablandar las hojas de gelatina en una taza con agua y se la añadiremos, escurrida, al agua que retiramos después de sacarle la corteza de limón.  Incorporamos también el azúcar, el zumo de limón y el zumo de moras.

    Cuando temple añadimos el yogur natural.  En este paso me ayudé de una batidora para mezclar bien el yogur con el líquido.

    Echamos la mezcla en flaneras individuales y las metemos en la nevera.
    
    Cuando habían pasado tres horas y continuaba en estado líquido, volví a hervir la mezcla.  Antes separé un poco de líquido en el que disolví el sobre de ágar-ágar.  Al hervir lo incorporé y dejé que cociera un par de minutos.  Después sí que cuajaron, quizás demasiado ya que costó sacarlos de las flaneras.  Este fue el resultado:




   
    

miércoles, 16 de abril de 2014

PASTEL DE MORAS

    PASTEL DE MORAS
    
    Regaláronme o libro "Repostería sin huevos ni leche"-Ilka Saager/Sonja Carlsson.  Ed. Everest.  Estou aprendendo un montón de cousas:  tipos de fariña de trigo que nin sabía que existían e outros ingredientes ata agora descoñecidos para min.


    Sempre hai algo que me chama a atención.  Neste caso foi unha torta á que lle din tantas voltas e na que pensei tanto que ao final non é como no libro, pero teño unha opción máis "sen ovo".  Os ingredientes que empreguei son os seguintes:
  • 1 iogur natural ( o meu era grego)
  • 4 culleradas de aceite de xirasol
  • 2 culleradiñas de azucre vainillado
  • 250 gr de fariña de trigo con fermento incorporado (a dos biscoitos)
  • 50 gr de fariña de améndoa
  • 300 gr de moras
  • 2 culleradas de auga
  • 1 cullerada ben chea de maicena.

    En primeiro lugar fixen a masa:  un iogur natural ao que lle engadín o aceite, 50 gr de azucre moreno, azucre vainillado, a fariña de trigo e a fariña de améndoa.  Amasei ben e cubrín un papel de forno que xa tiña cortado de acordo coa forma do meu molde (un redondo).

    Puxen a masa no molde tendo coidado de que os bordes queden altos:  a masa despois medra e o recheo tende a saírse.


    Para o recheo mesturei 75 gr de azucre moreno coas moras máis tres culleradas de auga e a cullerada de maicena e despois estireino sobre o fondo da masa.  Meter no forno quente a 180º durante 30 ou 40 minutos.

    Xa sei que non é tempo de moras, pero teño unha boa reserva no conxelador.  Hai un refrán que di:  "o que garda sempre ten".  Cando collades moras no verán-outono reservade unhas poucas para facer este pastel. 





    Me regalaron el libro "Repostería sin huevos ni leche"-Ilka Saager/Sonja Carlsson.  Ed. Everest.  Estoy aprendiendo un montón de cosas:  tipos de harina de trigo que ni sabía que existían y otros ingredientes hasta ahora descocidos para mi. 


    Siempre hay algo que me llama la atención.  En este caso fue una tarta a la que le di tantas vueltas y en la que pensé tanto que al final no es como aparece en el libro, pero tengo una opción más "sin huevo".  Los ingredientes son los siguientes:

  • 1 yogur natural ( el mío era griego)
  • 4 cucharadas de aceite de girasol
  • 2 cucharaditas de azúcar vainillado
  • 250 gr de harina de trigo con levadura incorporada (la de los bizcochos)
  • 50 gr de harina de almendras.
  • 300 gr de moras
  • 2 cucharadas de agua
  • 1 cucharada bien llena de maicena.
    En primer lugar hice la masa:  un yogur natural al que le añadí el aceite, 50 gr de azúcar moreno, azúcar vainillado, la harina de trigo y la harina de almendras.  Amasé bien y cubrí un papel de horno que ya tenía cortado de acuerdo con la forma de mi molde (uno redondo).

    Puse la masa en el molde teniendo cuidado de que los bordes queden altos:  la masa después crece y el relleno tiende a salirse.


    Para el relleno mezclé 75 gr de azúcar moreno con las moras además de tres cucharadas de agua y la cucharada de maicena y después lo estiré sobre el fondo de la masa.  Meter en el horno caliente a 180º durante 30 o 40 minutos.

    Ya sé que no es tiempo de moras, pero tengo una buena reserva en el congelador.  Hai un refrán que dice:  "el que guarda siempre tiene".  Cuando cojáis moras en el verano-otoño reservad unas pocas para hacer este pastel.


domingo, 11 de agosto de 2013

TORTA DE MORAS E CHOCOLATE (II)

    TARTA DE MORAS Y CHOCOLATE (II)


    Xa fai case un ano que fixen unha torta co mesmo nome que a de hoxe.  A diferenza está nas moras.  Daquela as moras da torta eran silvestres, das que podemos atopar polos camiños cheos de silvas, das que a todos nos gustaba coller cando eramos nenos.  As de hoxe son moras de moreira, da árbore, das que collemos e nos poñemos todos pintados, das que máis nos vale levar luvas sen non queremos quedar "morados" no sentido máis normal da palabra.



    Tiña moitas ganas de facer unha torta con esas moras.  En Neiras, no barrio dos Guntís, hai unha moreira e todos os veráns cando eramos nenos colliámolas e quedabamos coa cara pintada.  Esa moreira, sen ser propiedade dos Neixentos, está bastante ligada á súa historia:  dela caeu un dos meus tíos e esnafrouse quedándolle o nariz chato para o resto da súa vida.

    Agora é o meu pai o que ten unha moreira e aproveitei as súas moras para facer esta torta que non ten máis sentido (nin menos) que celebrar a súa volta a casa despois de dous meses de hospitalización.

    A receita podedes atopala aquí e non tedes máis que cambiar unhas moras por outras.  Espero que vos guste tanto como a nos.




                              

    Ya hace casi un año que hice una tarta con el mismo nombre que la de hoy.  La diferencia está en las moras.  En aquella las moras eran silvestres, de las que podemos encontrar por los caminos llenos de silvas, de las que a todos nos gustaba coger cuando éramos niños.  Las de hoy son moras de morera, del árbol, de las que cogemos y nos ponemos todos pintados, de las que más nos vale llevar guantes si no queremos quedar "morados" en el sentido más normal de la palabra.



    Tenía muchas ganas de hacer una tarta con ese tipo de moras.  En Neiras, en el barrio de Guntís, hay una morera y todos los veranos cuando éramos niños las cogíamos y quedábamos con la cara pintada.  Esa morera, sin ser propiedad de los Neixentos, está bastante ligada a su historia:  de ella se cayó uno de mis tíos y rompió la nariz quedándole chata para el resto de su vida.
    
    Ahora es mi padre el que tiene una morera y aproveché sus moras para hacer esta tarta que no tiene más sentido (ni menos) que celebrar su regreso a casa después de dos meses de hospitalización.
   
    La receta la podéis encontrar aquí.  Simplemente hay que cambiar un tipo de moras por otras.  Espero que os guste tanto como a nosotros.

  

lunes, 1 de octubre de 2012

TORTA DE MORAS E CHOCOLATE (I)

    TARTA DE MORAS Y CHOCOLATE (I)

    Cando fixen esta torta por primeira vez non puiden sacarlle fotos; tiven un accidente con ela.  Non pensedes mal, foi ao abrir a neveira e coller a bandexa.  Esvaroume e caeu ao chan e igual que a torrada coa marmelada quedou envorcada coa parte superior no chan.  Non a puidemos aproveitar.  Pero teño unha compañeira que si aproveitou a situación para dicirme:  "entón, tamén hai cousas que non che saen ben".  Por suposto que me pasa e máis a miúdo do que me gustaría.   E como todo isto está dedicado ás miñas fillas,  xa sabedes:  Mamá non é perfecta.  De todas formas case foi unha sorte que aquela torta rematara no lixo:  esta saíu moito mellor.
     Ben, vaiamos coa receita.  A torta ten tres pisos ou capas.  A primeira, a base, está feita cun biscoito de chocolate, a segunda unha mousse de moras e a terceira unha cobertura tamén de moras.
    Ingredientes para o biscoito:
  • 150 g de fariña de trigo
  • 150 g de fariña fina de millo (Maicena)
  • 1 sobre de fermento en po
  • 250 g de azucre
  • 90 g de cacao
  • 40 ml de aceite de xirasol
  • 300 ml de leite
    Ingredientes para a mousse de moras:
  • 400 ml de nata
  • 200 g de moras
  • 70 g de azucre
  • 4 follas de xelatina neutra
    Ingredientes para a cobertura:
  • 200 g de moras
  • 30 g de azucre
  • 2 follas de xelatina neutra.

     Preparamos un molde redondo dos que se poden abrir e poñemos no fondo papel de forno.  Untamos os lados cun pouco de margarina e espolvoreamos fariña para que sexa máis fácil despegar o biscoito unha vez cocido.


    Mesturamos os ingredientes secos cunha culler e despois engadimos os líquidos.  Batemos un pouco e vertemos no molde que xa temos preparado.  Debemos ter a precaución de quentar o forno antes de rematar de bater o biscoito para metelo unha vez preparado.  A temperatura será de 180º e a posición medio-baixa utilizando o ventilador.  Nuns 30-35 minutos teremos o biscoito feito.  Probamos cun escarvadentes.    Se sae seco é o momento de retirar o biscoito e deixalo arrefriar.  O biscoito non debe cocer en exceso pois senón quedaría demasiado seco.  Cando xa estea frío sacamos o aro do molde e cun coitelo cortamos un pouco da parte superior (o menos posible).   Ao facer o biscoito sempre queda unha superficie un pouco máis compacta co interior.  O obxectivo é sacar esa parte para que a cobertura asente no biscoito e non dea a impresión de dúas partes separadas.



    Poñemos o aro outra vez e preparamos a mousse.  O primeiro será triturar as moras co azucre.  Eu paseinas despois polo "chino" para evitar ao máximo as pebidas.  Poñemos a xelatina a hidratar en auga e montamos a parte a nata.  Collemos o puré de moras e quentámolo para desfacer nel a xelatina.  Despois incorporámolo á nata montada.  Esta mousse será a segunda capa da nosa torta e debemos poñela enriba do biscoito.  Metemos na neveira e deixamos arrefriar para que calle.
   
    Cando teñan pasado un par de horas batemos o resto das moras co azucre e hidratamos as outras dúas follas de xelatina.  Quentamos o puré ( tamén o pasei polo "chino") e desfacemos nel a xelatina.  Esta será a cobertura da nosa torta.  Metemos outra vez na neveira e deixamos varias horas.

    Antes de servir podemos adornala cos corazonciños de fresa e nata.  Desmoldamos e saboreamos.


    Cuando hice esta tarta por primera vez no pude sacarle fotos;  tuve un accidente con ella.  No penséis mal, fue al abrir la nevera y coger la bandeja.  Me resbaló y cayó al suelo y de la misma forma que la tostada con la mermelada quedó volcada con la parte superior en el suelo.  No la pudimos aprovechar.  Pero tengo una compañera que sí aprovechó la situación para decirme:  "entonces, también hay cosas que no te salen bien".  Por supuesto que me pasa y con más frecuencia de la que me gustaría.  Y como todo esto está dedicado a mis hijas, ya sabéis:  Mamá no es perfecta.  De todas formas casi fue una suerte que aquella tarta acabara en la basura:  esta salió mucho mejor.
    
    Bien, vayamos con la receta.  La tarta tiene tres pisos o capas.  La primera, la base, es un bizcocho de chocolate, la segunda una mousse de moras y la tercera una cobertura también de moras.
Ingredientes para el bizcocho:
  • 150 g de harina de trigo
  • 150 g de harina fina de maíz (Maicena)
  • 1 sobre de levadura en polvo
  • 250 g de azúcar
  • 90 g de cacao
  • 40 ml de aceite de girasol
  • 300 ml de leche
Ingredientes para la mousse de moras:
  • 400 ml de nata
  • 200 g de moras
  • 70 g de azúcar
  • 4 hojas de gelatina neutra
Ingredientes para la cobertura:
  • 200 g de moras
  • 30 g de azúcar
  • 2 hojas de gelatina neutra.
    Preparamos un molde redondo de los que se pueden abrir y ponemos en el fondo papel de horno.  Untamos los lados con un poco de margarina y espolvoreamos harina para que sea más fácil despegar el bizcocho una vez cocido.


    Mezclamos los ingredientes secos con una cuchara y después añadimos los líquidos.  Batimos un poco y vertemos en el molde que ya tenemos preparado.  Debemos tener la precaución de calentar el horno antes de acabar de batir el bizcocho para meterlo una vez preparado.  La temperatura será de 180º y la posición medio-baja utilizando el ventilador.  En unos 30-35 minutos tendremos el bizcocho hecho.  Probamos con un palillo.  Si sale seco es el momento de retirar el bizcocho y dejarlo enfriar.  El bizcocho no debe cocer en exceso o quedará demasiado seco.  Cuando enfríe sacaremos el aro del molde y con un cuchillo cortamos un poco de la parte superior (lo menos posible).  Al hacer un bizcocho siempre queda una superficie un poco más compacta que el interior.  El objetivo es sacar esa parte para que la cobertura asiente en el bizcocho y no dé la impresión de dos partes separadas.
     


    Ponemos el aro otra vez y preparamos la mousse.  Lo primero será triturar las moras con el azúcar.  Yo las pasé después por el "chino" para evitar al máximo las pepitas.  Ponemos la gelatina a hidratar en agua y montamos aparte la nata.  Cogemos el puré de moras y lo calentamos para deshacer en él la gelatina.  Después lo incorporamos a la nata montada.  Esta mousse será la segunda capa de nuestra tarta y debemos ponerla encima del bizcocho.  Metemos en la nevera y dejamos enfriar para que cuaje.

        Cuando hayan pasado un par de horas batimos el resto de las moras con el azúcar e hidratamos las otras dos hojas de gelatina.  Calentamos el puré (también lo pasé por el "chino") y deshacemos en él la gelatina.  Esta será la cobertura de nuestra tarta.  Metemos otra vez en la nevera y dejamos varias horas.

    Antes de servir podemos adornarla con los corazoncitos de fresa y nata.  Desmoldamos y saboreamos.