Mostrando entradas con la etiqueta cabaciña/calabacín. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta cabaciña/calabacín. Mostrar todas las entradas

viernes, 28 de julio de 2017

QUICHE DE CABACIÑA (sen ovos)

    QUICHE DE CALABACÍN (sin huevos)


    Definitivamente este é o verán da cabaciña.  De seguir así vanme botar da casa e non me permitirán entrar na cociña (ironía, todo ironía).  A verdade é que se me van esgotar as ideas, pero non totalmente:  aínda teño algunha perdida por aí.

  • 1 base de torta (quebrada a que usei eu)
  • 1 cebola
  • 1 cabaciña
  • 1 dente de allo
  • 90 g. de tacos de xamón (a ser posible pequeniños)
  • 1 cullerada de fariña
  • 200 ml de nata líquida para cociñar
  • 50 g de queixo relado (aproximadamente)
  • Noz moscada


    Temos que saltear o dente de allo ben picado, a cebola cortada en rodas, os tacos de xamón e a cabaciña en tiras ( cun pelapatacas).   Polvoriñamos cun pouco de noz moscada.  Non é conveniente engadir sal; coa do xamón e o queixo será suficiente. Cando estea salteado engadimos unha cullerada de fariña e a nata de cociñar.  Incorporamos o queixo relado ou polvoriñamos enriba; como nos guste máis.




    Mentres poñemos a masa nun molde desmoldable, pinchamos a base para que non suba e forneamos a 200º durante 15 minutos.  Sacamos do forno e incorporamos o recheo.  Forneamos outros 15 minutos e estará lista para comer.  A masa estará crocante en contraste co recheo.  Espero que vos guste. 

    


    Definitivamente este es el verano del calabacín.  Si sigo así me van a echar de casa e no me permitirán entrar en la cocina (ironía, todo ironía).  La verdad es que se me van a agotar las ideas, pero no totalmente:  todavía tengo alguna perdida por ahí.

  • 1 base de tarta (quebrada la que usé yo)
  • 1 cebolla
  • 1 calabacín
  • 1 diente de ajo
  • 90 g. de tacos de jamón (a ser posible pequeñitos)
  • 1 cucharada de harina
  • 200 ml de nata líquida para cocinar
  • 50 g de queso rallado (aproximadamente)
  • Nuez moscada


    Tenemos que saltear el diente de ajo bien picado, la cebolla cortada en rodajas, los tacos de jamón y el calabacín en tiras (con un pelapatatas).  Espolvoreamos un poco de nuez moscada.  No es conveniente añadir sal, con la del jamón y el queso será suficiente.  Cuando esté salteado añadimos una cucharada de harina y la nata de cocinar.  Incorporamos el queso rallado o lo espolvoreamos por arriba: como nos guste más.
   

    Mientras ponemos la masa en un molde desmoldable, pinchamos la basa para que no suba y horneamos a 200º durante 15 minutos.  La sacamos del horno e incorporamos el relleno.  Horneamos otros 15 minutos y estará lista para comer.  La masa estará crujiente en contraste con el relleno.  Espero que os guste.




    

domingo, 19 de marzo de 2017

CREMA DE CABACIÑA

    CREMA DE CALABACÍN


    Despois de facer varias clases de pizza e algunha sobremesa coas cabaciñas a produción era tanta que decidimos facer uso do conxelador.  Primeiro pelámolas para despois partilas en anacos e metelas en bolsas.  E así, directas ao conxelador para facer máis adiante cremas ou usalas nos guisos.

    A verdade é que as cremas acabeinas tomando eu todas e xa rematei con todo o que tiña almacenado, pero quero gardar a receita xa que supón un primeiro prato moi recomendable sobre todo para o inverno.  A min gústame tomala moi quente e engadirlle un pouco de pasta xa cocida.  Con pouco máis, xa teño o xantar arranxado.

  • 500 g de cabaciña
  • 1/2 cebola
  • 25 g de manteiga
  • 250 ml de caldo de polo
  • 2 queixos en porcións
  • 1 cullerada de fariña
  • Aceite de oliva
  • Sal
  • Pementa


    Nun pouco de aceite de oliva refogamos a cebola cun pouco de sal.  Cando xa está branda engadimos a cabaciña e deixamos que se vaia desfacendo e soltando auga.  Podemos engadila directamente do conxelador, pero teremos que darlle un pouco máis de tempo.  Engadimos a cullerada de fariña, removemos e incorporamos a manteiga.  Cando xa está derretida é o momento de botar o caldo.  Seguimos removendo e incorporamos os queixos en porcións.  Deixamos que se vaia facendo a crema uns minutos con lume suave e removendo con frecuencia.  Batemos e engadimos a pementa.

    Xa está lista para tomar.  Tamén se pode deixar na neveira para o día seguinte quentando só aquela que vaiamos tomar.  Bo proveito.






    Después de hacer varias clases de pizza y algún postre con los calabacines la producción era tanta que decidimos hacer uso del congelador.  Primero las pelamos para después trocearlas y meterlas en bolsas.  Y así, directas al congelador para hacer más adelante cremas o usarlos en guisos.

    La verdad es que las cremas las tomé yo todas y ya acabé con lo que tenía almacenado, pero quiero guardar la receta ya que es un primer plato muy recomendable sobre todo para el invierno.  A mi me gusta tomarla muy caliente y añadirle un poco de pasta cocida anteriormente.  Con poco más, ya tengo la comida arreglada.
   
  • 500 g de calabacín
  • 1/2 cebolla
  • 25 g de mantequilla
  • 250 ml de caldo de pollo
  • 2 "quesitos"
  • 1 cucharada de harina
  • Aceite de oliva
  • Sal
  • Pimienta


    En un poco de aceite de oliva rehogamos la cebolla con un poco de sal.  Cuando ya esta blanda añadimos el calabacín y dejamos que se vaya deshaciendo y soltando agua.  Podemos añadirlo directamente del congelador, pero tendremos que darle un poco más de tiempo.  Añadimos la cucharada de harina, removemos e incorporamos la mantequilla.  Cuando ya está derretida es el momento de echar el caldo.  Seguimos removiendo e incorporamos los "quesitos".  Dejamos que se vaya haciendo la crema unos minutos con fuego suave y removiendo con frecuencia.  Batimos y añadimos la pimienta.
    
    Ya está lista para tomar.  También se puede dejar en la nevera y tomarla al día siguiente calentando solamente la que nos vayamos a tomar.  Buen provecho.

    

jueves, 25 de agosto de 2016

PIZZA DE CABACIÑA

    PIZZA DE CALABACÍN


    Aínda que soe a tópico, este verán non é nada típico.  En Galicia non estamos afeitos a pasar tanta calor.  Tamén é certo que non chove tanto como din:  ese tamén é un tópico.  E contra o que cabía esperar non foi un bo verán para as froitas e as hortalizas; non se recolleron moitas froitas e as hortalizas tardan en madurar.  Seguro que non é por falta de sol!


    Pero si que hai unha boa produción de cabaciñas, que se van acumulando na neveira á espera de que lles toque o seu momento.  Unha delas xa estaba reservada (se tiveran un tamaño normal farían falta dúas ou tres).  Tiña unha receita en espera, desas que atopo por internet e que despois modifico, calabapizza, pero que para min tiña un inconveniente:  o microondas.  Confeso que na miña casa só ten uso para quentar a comida ou o leite do almorzo, o de cociñar con el para min son palabras maiores; nin me atrevo, nin me gusta.  Así que se usades o microondas para cociñar debedes visitar o enlace da receita orixinal; eu farei unha versión un pouco máis "tradicional" se é que hai algo de tradicional neste prato.  O que si aseguro é que o seu sabor ten pouco que envexar á pizza tradicional e, por suposto, é máis lixeira.


  • Cabaciñas ( a cantidade dependerá do seu tamaño)
  • Salsa de tomate
  • Ourego
  • Xamón York
  • Queixo relado



    A preparación é moi sinxela:  podemos pelar ou non a cabaciña e cortala en rodas.  Se o preferimos podemos cortala lonxitudinalmente e así non quedarán ocos por cubrir.  Poñemos as rodas ou as tiras nunha bandexa de forno cuberta con papel vexetal.  Dúas capas son suficientes.  Seguidamente precisaremos un pouco de salsa de tomate, a suficiente para "pintar" un pouco a cabaciña.  Polvoriñamos con ourego ao noso gusto e engadimos xamón York cortado en anacos.  Rematamos cubrindo con queixo relado (eu empreguei mozzarela) e metemos no forno a 200º.  Precisará uns 30 minutos ou ata que o queixo estea fundido.



    Hai que ter en conta que a cabaciña vai soltar auga ao cociñar polo que a pizza será un pouco húmida.  Tamén será preciso comela nun prato ou nos caerá das mans.  Estou segura de que vos gustará e será unha boa elección para a cea ou como primeiro prato.  Bo proveito!




    Aunque suene a tópico, este verano no es nada típico.  En Galicia no estamos acostumbrados a pasar tanto calor.  Lo cierto es que tampoco llueve tanto como dicen:  ese también es un tópico.  Y en contra de lo que cabría esperar no fue un buen verano para las frutas y las hortalizas; no se recogieron muchas frutas y las hortalizas tardan en madurar.  ¡Seguro que no es por falta de sol!


    Pero sí que hay una buena producción de calabacines, que se van acumulando en la nevera a la espera de que les toque su momento.  Una de ellas ya estaba reservada (si tuvieran un tamaño normal harían falta dos o tres).  Tenía una receta en espera, de esas que encuentro por internet y que después modifico, calabapizza, pero que para mi tenía un inconveniente:  el microondas.  Confieso que en mi casa sólo tiene uso para calentar la comida o la leche del desayuno, lo que cocinar con él para mí son palabras mayores; ni me atrevo, ni me gusta.  Así que si usáis el microondas para cocinar debéis visitar el enlace de la receta original; yo haré una versión un poco más "tradiciona" si es que hay algo de tradicional en este plato.  Lo que sí aseguro es que su sabor tiene poco que envidiar a la pizza tradicional y, por supuesto, es más ligera.
   

  • Calabacines ( la cantidad dependerá de su tamaño)
  • Salsa de tomate
  • Orégano
  • Jamón York
  • Queso rallado



    La preparación es muy sencilla:  podemos pelar o no el calabacín y cortarlo en rodajas.  Si lo preferimos podemos cortarlo longitudinalmente y así no quedarán huecos por cubrir.  Ponemos las rodajas o las tiras en una bandeja de horno cubierta con papel vegetal.  Dos capas son suficiente.  Seguidamente necesitaremos un poco de salsa de tomate, la suficiente para "pintar" un poco el calabacín.  Espolvoreamos con orégano a nuestro gusto y añadimos jamón York cortado en trozos.  Para finalizar cubrimos con queso rallado (yo utilicé mozzarela) y metemos en el horno a 200º.  Necesitará unos 30 minutos o hasta que el queso esté fundido.
   


    Hay que tener en cuenta que el calabacín va a soltar agua al cocinar por lo que la pizza será un poco húmeda.  También será necesario comerla en un plato o nos caerá de las manos.  Estoy segura de que os gustará y que será una buena elección para la cena o como primer plato.  ¡Buen provecho!


lunes, 3 de agosto de 2015

PIZZA DE VERDURAS E ATÚN

    PIZZA DE VERDURAS Y ATÚN


    - Poderías levar uns poucos pementos.
    - Non queres tomates?  Temos moitos na horta...
    - Xa non sei que facer coas cabaciñas...
    - Non che farán falta cebolas?

    E así cada vez que vou a casa dos meus pais.   A verdade, parece que vou facer a compra en vez de visitalos.  Meu pai plantou e plantou e agora madura todo xunto.  Sen contar coa cantidade de froita da temporada.  Teño moita sorte.

    E despois xa sabedes o difícil que é facer que se coma a suficiente cantidade de verdura na casa:  hai que darlle voltas á cabeza.  Niso estaba cando atopei esta receita.  A verdade é que non a seguín exactamente, pero o resultado foi bo.  Aínda así conseguir que todos coman verduras...

    Pareceume interesante o feito de incorporar queixo relado na masa da pizza.  Estaba intrigada co resultado.  A masa resultante quedou bastante suave e lixeira, non rompía ao estirala e despois de enfornear non quedou nada graxa.

  • 250 gr de fariña
  • 100 ml de auga
  • 80 ml de aceite
  • 1 culleradiña de ourego
  • 1 culleradiña de sal
  • 1/2 culleradiña de azucre moreno
  • 15 gr de fermento fresco de panadería
  • 150 gr de queixo relado mozzarela
  • 1 cebola
  • 2 ou 3 tomates
  • 1/2 pemento vermello
  • 1 cabaciña
  • 100 gr de atún
  • 2 ou 3 follas de alfábega



    Coa fariña, o sal, o azucre, o ourego, auga, aceite, 50 gr de queixo relado e o fermento facemos unha masa que deixamos repousar unha hora aproximadamente.

    Mentres cortamos a cebola en láminas finas, o pemento en tiras e a cabaciña en tiras anchas.  Para cortar a cabaciña axudeime dun pelador despois de pelala, pero podedes pasar sen sacarlle a pel.  Nun pouquiño de aceite pasamos as verduras ata que amolezan.  Reservámolas.



    Escorremos o atún e lavamos e picamos moi finas as follas de alfábega.  Tamén cortamos os tomates en rodas.



    Estiramos a masa e cubrímola coas rodas de tomates.  Despois polvoriñamos co resto do queixo relado ou poñemos rodas de mozzarela (así era a receita orixinal).  Enriba as verduras e ao forno a 200º unha media hora.



    Cando a saquemos será o momento de engadir o atún e a alfábega picada.

Fonte:  Cocina Fácil 211



    - Podrías llevar unos pocos pimientos.
    - ¿No quieres tomates?  Tenemos muchos en la huerta...
    - Ya no sé qué hacer con los calabacines...
    - ¿No te harán falta cebollas?

    Y así cada vez que voy a casa de mis padres.  La verdad, parece que voy a hacer la compra en vez de visitarlos.  Mi padre plantó y plantó y ahora madura todo junto.  Sin contar con la cantidad de fruta de temporada.  Tengo mucha suerte.

   Y después ya sabéis lo difícil que es hacer que se coma la suficiente cantidad de verdura en casa:  hay que darle vueltas a la cabeza.  En eso estaba cuando encontré esta receta.  La verdad es que no la seguí exactamente, pero el resultado fue bueno.  Pero conseguir que todos coman verdura...

   Me pareció interesante el hecho de incorporar queso rallado en la masa de la pizza.  Estaba intrigada con el resultado.  La masa resultante quedó bastante suave y ligera, no rompió al estirarla y después de hornear no quedó nada grasa.

  • 250 gr de harina
  • 100 ml de agua
  • 80 ml de aceite
  • 1 cucharadita de orégano
  • 1 cucharadita de sal
  • 1/2 cucharadita de azúcar moreno
  • 15 gr de levadura fresca de panadería
  • 150 gr de queso rallado mozzarela
  • 1 cebolla
  • 2 ou 3 tomates
  • 1/2 pimiento rojo
  • 1 calabacín
  • 100 gr de atún
  • 2 ou 3 hojas de albahaca



    Con la harina, sal, azúcar, orégano, agua, aceite, 50 gr de queso rallado y la levadura hacemos una masa que dejamos reposar una hora aproximadamente.
    
    Mientras cortamos la cebolla en láminas finas, el pimiento en tiras y el calabacín en tiras anchas.  Para cortar el calabacín me ayudé de un pelador después de pelarla, pero podéis pasar sin sacarle la piel.  En un poco de aceite pasamos las verduras hasta que ablanden.  Las reservamos.



    Escurrimos el atún y lavamos y picamos muy finas las hojas de albahaca.  También cortamos los tomates en rodajas.



    Estiramos la masa y la cubrimos con las rodajas de tomates.  Después espolvoreamos el resto del queso rallado o ponemos rodajas de mozzarela (así era la receta original).  Encima las verduras y al horno a 200º una media hora. 



    Cuando la saquemos será el momento de añadir el atún y la albahaca picada.

Fuente:  Cocina Fácil 211

sábado, 20 de junio de 2015

CABACIÑA REBOZADA

    CALABACÍN REBOZADO

    Hoxe traio unha receita con ovo, cousa que non fago case nunca;  escapo deste tipo de receitas polo "estrés" que me produce meter ovo na cociña.  Aproveito que teño á miña filla de campamento e podo airear a casa e lavar todo antes de que volva.

    É un prato deses que me traslada á miña infancia.  Non sei de onde saíu a receita, eu aprendina da miña nai.  E non pensedes que é un aperitivo:  trátase dunha sobremesa.

Cabaciña
Fariña
Ovos
Azucre
Aceite de xirasol


    As cantidades irán en función do tamaño da cabaciña.  Podedes precisar máis ou menos ovos e fariña.  Eu precisei dous e parte doutro.


    En primeiro lugar hai que pelar a cabaciña e despois cortala en toros o máis delgados posible.  Poñemos a tixola ó lume, pasamos os toros por fariña e ovo batido e fritímolos.  Deixámolos nun papel de cociña para eliminar o exceso de aceite e polvoriñámolos con azucre.  Bo proveito.



    Hoy traigo una receta con huevo, cosa que no hago casi nunca; escapo de este tipo de recetas por el "estrés" que me produce meter huevo en la cocina.  Aprovecho que tengo a mi hija de campamento y puedo airear la casa y lavar todo antes de que vuelva.

    Es un plato de esos que me traslada a la infancia.  No sé de dónde salió la receta, yo la aprendí de mi madre.  Y no penséis que es un aperitivo:  se trata de un postre.
    
Calabacín
Harina
Huevos
Azúcar
Aceite de girasol


    Las cantidades irán en función del tamaño del calabacín.  Podéis necesitar más o menos huevos y harina.  A mi me hicieron falta dos huevos y parte de otro.
    

    En primer lugar hay que pelar el calabacín y después cortarlo en rodajas lo más delgadas posible.  Ponemos la sartén al fuego, pasamos las rodajas por harina y huevo batido y las freímos.  Las dejamos sobre un papel de cocina para eliminar el exceso de aceite y las espolvoreamos con azúcar.  Buen provecho.



  

martes, 5 de agosto de 2014

CABACIÑAS RECHEAS

    CALABACINES RELLENOS


    Mes de agosto e festa de Neiras.  Isto significa moito para os Neixentos, pero non vos equivoquedes; tamén toca organizar, comprar e cociñar, cociñar e cociñar.  E é que os Neixentos somos de bo dente.


    O primeiro reto:  facer algo con estas supercabaciñas que ten a miña madriña na horta.  Con semellante tamaño unha é suficiente para 4 persoas.

  • 3 cabaciñas
  • 1 cebola grande ou 2 normais
  • 2 cenorias
  • 1 pemento verde
  • 2 dentes de allo
  • 2 tomates
  • 1 rama de pirixel
  • 150 gr. de gambas
  • Sal
  • Pementa
  • Aceite de oliva


    Lavamos e secamos as cabaciñas que despois escaldamos (enteiras) en auga fervendo durante 1 minuto.


    Retirámolos e sacámoslles as puntas.  Despois abrímolos á metade ao longo e ao ancho quedando divididos en catro partes.  Cunha culler sacámoslles parte da polpa interior tendo coidado de que quede un oco pechado que podamos encher e que non permita verter o recheo.  A polpa de cabaciña que sacamos reservámola e cortámola en anacos pequenos para engadila ao recheo.  Eu non puiden aproveitar moita polpa xa que as cabaciñas estaban cumpridos e formando as pebidas.


    Nunha tixola poñemos un pouco de aceite de oliva e engadimos a cebola picada moi fina xunto cun pouco de sal.  Cando empeza a estar branda e transparente incorporamos as cenorias, o pemento, o allo, o pirixel e a polpa de cabaciña ben picados.  Despois duns dez minutos botamos o tomate ben picado tamén.  Por último incorporamos as gambas, salpimentamos e retiramos.


    Enchemos as cabaciñas e quentamos o forno.  Como estamos en Neiras aproveitamos o forno da cociña de ferro.  Marcaba 200º.  Metémolos uns 20 minutos.  E despois comémolos.


Fonte:  "Cocina fácil"


    Mes de agosto y fiesta de Neiras.  Esto significa mucho para los Neixentos, pero no os equivoquéis; también toca organizar, comprar y cocinar, cocinar y cocinar.  Y es que los Neixentos tenemos un buen apetito.


    El primer reto:  hacer algo con estos supercalabacines que tiene mi madrina en la huerta.  Con semejante tamaño uno es suficiente para 4 personas.

    
  • 3 calabacines
  • 1 cebolla grande o 2 normales
  • 2 zanahorias
  • 1 pimiento verde
  • 2 dientes de ajo
  • 2 tomates
  • 1 rama de peregil
  • 150 gr. de gambas
  • Sal
  • Pimienta
  • Aceite de oliva


    Lavamos y secamos los calabacines que después escaldamos (enteros) en agua hirviendo durante 1 minuto.
    

    Los retiramos y les sacamos las puntas.  Después los abrimos a la mitad a lo largo y a lo ancho quedando divididos en cuatro partes.  Con una cuchara les sacamos parte de la pulpa interior teniendo cuidado de que quede un hueco cerrado para poder llenarlo y que no permita verter el relleno.  La pulpa de calabacín que sacamos la reservamos y cortamos en trozos pequeños para añadirla al relleno.  Yo no pude aprovechar mucha pulpa ya que los calabacines estaban formando las pepitas.


    En una sartén ponemos un poco de aceite de oliva y añadimos la cebolla picada muy fina y un poco de sal.  Cuando empieza a estar blanda y transparente incorporamos las zanahorias, el pimiento, el ajo, el perejil y la pulpa de calabacín bien picados.  Después de unos diez minutos echamos el tomate bien picado también.  Por último incorporamos las gambas, salpimentamos y retiramos.


    Llenamos los calabacines y calentamos el horno.  Como estamos en Neiras aprovechamos el horno de la cocina de hierro.  Marcaba 200º.  Los metimos unos 20 minutos.  Y después los comimos.


Fuente:  "Cocina fácil"